Jak dorobić na raty

Najpierw: porozmawiaj z bankiem

To jest krok, który większość osób pomija z powodu wstydu — i który daje zwykle najwięcej.

Banki mają narzędzia dla klientów mających trudności ze spłatą: wydłużenie okresu kredytowania, czasowe obniżenie raty, karencja w spłacie kapitału. Nazwy różnią się między instytucjami, ale mechanizm istnieje wszędzie.

Warunek jest jeden: rozmowa przed powstaniem zaległości. Po pierwszym niezapłaconym terminie sprawa trafia do innego działu i możliwości się zawężają.

Wniosek o zmianę warunków rozpatrywany jest zwykle w kilka tygodni, więc warto złożyć go, gdy problem dopiero się rysuje.

Potem: sprawdź, czy nie da się zmniejszyć kosztu

Przy kredytach hipotecznych i gotówkowych warto sprawdzić, czy przeniesienie zobowiązania do innego banku nie obniżyłoby raty.

Przy kilku drobnych zobowiązaniach naraz — czy konsolidacja ma sens. Bywa, że ma, ale wydłuża okres spłaty i zwiększa całkowity koszt. To jest rachunek do zrobienia, nie decyzja do podjęcia w pośpiechu.

Przy karcie kredytowej i chwilówkach: nadpłata najdroższego zobowiązania daje zwrot równy jego oprocentowaniu. To jest zwykle więcej niż cokolwiek, co osiągniesz dorabianiem.

Bezpłatną pomoc w takich sprawach oferują punkty nieodpłatnej pomocy prawnej, działające w każdym powiecie.

Dopiero potem: ile realnie trzeba dorobić

Po rozmowie z bankiem i przejrzeniu wydatków zostaje konkretna kwota — i zwykle jest niższa niż pierwotnie zakładana.

Dwieście złotych miesięcznie: ankiety, cashback i systematyczna sprzedaż rzeczy wystarczą.

Pięćset: potrzebna jest metoda oparta na umiejętności albo praca w niepełnym wymiarze.

Powyżej tysiąca: to jest druga praca i wymaga świadomej decyzji z terminem końcowym.

Jednorazowy zastrzyk ze sprzedaży rzeczy z domu bywa tu szczególnie użyteczny: pokrywa dwie–trzy raty i kupuje czas na uruchomienie regularnego źródła.

Trzy rzeczy, które pogarszają sytuację

Nie brać kolejnego zobowiązania na spłatę poprzedniego. To jest mechanizm, który w kilka miesięcy zamienia trudność w spiralę — i najczęstsza droga do sytuacji bez wyjścia.

Nie korzystać z ofert „oddłużania” wymagających opłaty z góry. Uczciwa pomoc w tym obszarze jest bezpłatna: punkty pomocy prawnej, rzecznik finansowy, doradcy w bankach.

Nie unikać kontaktu z bankiem. Zaległość zgłoszona i rozłożona to co innego niż narastająca w ciszy.

Nie zakładać, że sytuacja poprawi się sama. Rata rośnie o odsetki karne szybciej, niż rośnie jakikolwiek dodatkowy przychód.

Gdy sytuacja jest poważniejsza

Jeśli suma rat przekracza możliwości nawet po wszystkich krokach powyżej, dorabianie nie jest odpowiedzią i warto to powiedzieć wprost.

Wtedy właściwe są: bezpłatna porada prawna, kontakt z Rzecznikiem Finansowym przy sporze z instytucją oraz — przy poważnym zadłużeniu — rozważenie dostępnych rozwiązań prawnych z pomocą specjalisty.

To są tematy, w których jedna konsultacja bywa warta więcej niż rok dodatkowej pracy.

I rzecz najważniejsza: problem z zadłużeniem dotyka bardzo wielu gospodarstw domowych i nie jest dowodem złego gospodarowania. Odkładanie pomocy z powodu wstydu jest najkosztowniejszym elementem całej sytuacji.