Praca zdalna Lubin

Dlaczego to jest realny problem

Dobry specjalista awansowany na kierownika przestaje robić to, w czym był dobry, i zaczyna robić coś, czego nie umie i czego nie lubi.

Firma traci najlepszego wykonawcę i zyskuje przeciętnego przełożonego. Osoba traci satysfakcję z pracy i zyskuje obowiązki, które ją męczą.

To jest na tyle powszechny wzorzec, że w części branż wypracowano alternatywę: ścieżkę ekspercką, w której rośnie zakres odpowiedzialności merytorycznej i wynagrodzenie, ale nie dochodzi zarządzanie ludźmi.

Problem w tym, że w mniejszych firmach taka ścieżka zwykle nie istnieje formalnie — trzeba ją zaproponować.

Jak wygląda ścieżka ekspercka

Rosnąca odpowiedzialność za obszar, nie za ludzi: architektura rozwiązania, standardy, decyzje techniczne, jakość.

Udział w decyzjach na wyższym poziomie bez podległych pracowników.

Rola konsultacyjna wobec innych zespołów — dzielenie się wiedzą bez formalnego zwierzchnictwa.

Wynagrodzenie porównywalne ze stanowiskami kierowniczymi, bo wartość dla firmy jest porównywalna.

W dużych organizacjach to bywa opisane w siatce stanowisk. W mniejszych trzeba to nazwać samemu.

Jak o to poprosić

Nie jako odmowę awansu, tylko jako propozycję.

Działa sformułowanie: „chciałbym rozwijać się w kierunku eksperckim — przejąć odpowiedzialność za X i Y, prowadzić decyzje w obszarze Z. Zarządzanie zespołem nie jest kierunkiem, w którym chcę iść”.

Warto podać konkretny zakres, bo bez niego rozmowa kończy się deklaracją, że „popracujemy nad tym”.

I warto powiedzieć to zanim padnie propozycja awansu na kierownika, a nie po niej. Odmowa złożonej już oferty wygląda inaczej niż wcześniejsze określenie kierunku.

Co robić, gdy firma nie ma takiej ścieżki

Zbuduj ją faktycznie, zanim będzie nazwana. Przejmij odpowiedzialność za obszar, stań się osobą, do której przychodzi się z pytaniami, prowadź decyzje merytoryczne.

Po roku takiej pracy rozmowa o formalnym uznaniu tego wygląda inaczej — bo nie prosisz o coś, tylko o nazwanie stanu faktycznego.

Jeśli firma nadal nie widzi możliwości, warto sprawdzić rynek. Ścieżki eksperckie są bardziej rozwinięte w większych organizacjach i w branżach technicznych.

Przy pracy zdalnej zmiana pracodawcy nie wymaga przeprowadzki, co czyni tę opcję realną, a nie teoretyczną.

Kiedy jednak spróbować zarządzania

Warto uczciwie sprawdzić, czy niechęć wynika z wiedzy o sobie, czy z braku doświadczenia.

Część osób odrzuca zarządzanie, bo widziała złych przełożonych i nie chce być jednym z nich. To nie jest ten sam powód co brak zainteresowania pracą z ludźmi.

Jeśli nie jesteś pewien, można spróbować w mniejszej skali: prowadzenie projektu, opieka nad jedną osobą wdrażaną do zespołu, koordynacja bez formalnego zwierzchnictwa.

To daje odpowiedź bez zobowiązania na lata — i czasem okazuje się, że problemem było wyobrażenie, nie sama rola.